BookStation

Το πιο βαθύ χρώμα είναι αυτό που δεν καίγεται ποτέ. Για να διαβα?σεις αυτη? την ιστορι?α ε?κοψα ηλιαχτι?δες απο? το στε?μμα του η?λιου κι ε?φτιαξα βε?λη να πυρπολη?σω τη θα?λασσα να μην υπα?ρχει. Κι ο?ταν ο θα?νατος του ωκεανου? δεν μου η?ταν αρκετο?ς, το?λμησα να κα?ψω τον ι?διο τον η?λιο κι ε?γινε στα?χτη ο ουρανο?ς και γιο?ρτασα το ολοκαυ?τωμα του συ?μπαντος. Κι υ?στερα, ξυ?πνησα του κο?σμου τα ηφαι?στεια κι ε?γραψε η λα?βα τη Βι?βλο της Αμαρτι?ας. Αυτη?ν, που κρατα?ς στα χε?ρια σου… Ει?μαι ο Σωκρα?της. Πρωταγωνιστε?ς στη ζωη? μου, ο?σοι ε?χασαν τον εαυτο? τους προσπαθω?ντας να βρουν εμε?να. Αυτοι? που μου χα?ρισαν την αγα?πη και τον ε?ρωτα απο? την ευλογι?α με?χρι την κατα?ρα. Δεν ξε?ρω αν αγα?πησα ποτε? κανε?ναν τους, ου?τε για τον ι?διο τον εαυτο? μου δεν παι?ρνω ο?ρκο αν ε?νιωσα αγα?πη. Ι?σως φοβη?θηκα, ι?σως δεν η?θελα, ι?σως δεν α?ντεχα, ποιος ξε?ρει… Α?ρπαξα ο?σα μου ε?δωσαν και τα κατασπα?ραξα, να μει?νει μο?νο το αι?μα. Απο?λαυσα, απαι?τησα, σα?ρωσα, ρη?μαξα. Λεηλα?τησα τις ψυχε?ς τους, ε?σπειρα με?σα να?ρκες και χο?ρεψα τον χορο? της τρε?λας με?χρι που τις τι?ναξα στον αε?ρα. Ι?χνος δεν ε?μεινε απο? την υ?παρξη? τους. Τους σκο?τωσα. Ο?λους! Ποτε? δεν ε?παιξα με τη φωτια?, η?μουν, η φωτια?! Η?μουν η ι?δια η προδοσι?α, η βι?α, η απο?λυτη παρα?νοια του νου… Η πυ?λη της κο?λασης, η ε?κλειψη της σελη?νης και του η?λιου, η α?μπωτη και η παλι?ρροια, η συντε?λεια του κο?σμου. Η?μουν, η Σκυ?λλα και η Χα?ρυβδη. Τω?ρα πια, δεν ε?χει σημασι?α. Η ιστορι?α τελει?ωσε, ο?ταν απο? τη στα?χτη ανα?βλυσε αι?μα. Σου την παραδι?δω.