BookStation

Ήμασταν τότε ερωτευμένοι Ήταν – συμβολικό θα πείτε – το 69 Δεν κράτησε η σχέση μας πολύ Δεν θα μπορούσε άλλωστε Ήτανε βλέπετε και η θυσία Ούριος άνεμος, η Τροία Πλοία που απέπλεαν βιαστικά Έμεινε όμως η ανάμνηση Κι η παρουσία της σαν όνομα Πάντα μετεωρίζεται Λόγω της ιδιότητός της Ήταν ή είναι ή θα γίνει ίσως, Ποιήτρια κάποιου βεληνεκούς Και επιπλέον αδελφή ενός διάσημου της εποχής Πάντα θυμάμαι τη σκηνή Κάθε φορά που αγοράζω – εσκεμμένα Εκείνη την Σεράνο των ερώτων μας Τι σημασία όμως έχει πια;