NEWSLETTER

Συπληρώστε το email σας
για να λάβετε τις προσφορές
και τα νέα της Bookstation

Ποιήτριες του Κουρδιστάν

Ποιήτριες του Κουρδιστάν

Ποιήτριες του Κουρδιστάν
Συλλογικό έργο

Εκδόσεις
ΑΩ Εκδόσεις

ISBN: 978-618-252-016-1
Σελίδες: 184
Δέσιμο: 23x16
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο
Ημερομηνία έκδοσης: 2026/8

Τιμή | 16,96 15,26 €

προσθήκη στο καλάθι

Σουλτάν Γιαράι (Sultan Yaray) 1971 ΜΗ ΦΟΒΆΣΑΙ Μη με φοβάσαι τα θλιμμένα βλέμματα είναι ξύπνημα της καρδιάς ενός δειλού δεν μπορώ να αντισταθώ το μυαλό μου θα χαθεί στις καταιγίδες μη φοβάσαι μη σκίζεις τη σημαία της λαχτάρας ας γεμίσουν δάκρυά τα μάτια σου μη φοβάσαι μη θυμώνεις με τα αστέρια των ελπίδων μου μην είσαι ένα πικρό χαμόγελο μη σκοτώνεις τον άγγελο της αγάπης μην τσακίζεις την περηφάνια της αγάπης μη σπαταλάς τη ζωή μου σε ένα θλιβερό φθινόπωρο μη φανερώνεις τις πληγές και τους πόνους μου θυμήσου το φως της καρδιάς μου ας μην ξεδιψάσεις για τα φιλιά μου μη φοβάσαι μη με φοβάσαι ** Ναρίν Γιουκλέρ (Narin Yukler) 1988 ΠΑΡΑΜΎΘΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ το νερό δεν αγγίζει τις φυλές της ερήμου τα πόδια κινούνται με τον καυτό άνεμο οι σάκοι από το βάρος αφήνουν ίχνη αργά αργά σκίζεται η άμμος απλώνω τη γλώσσα μου ώς το πίσω μέρος του χάλκινου πιάτου τα χέρια μου δυο μονοπάτια για τα χελιδόνια οι παλάμες μου βυθισμένες στην έρημο μυστικά και προσευχές φανερώνονται από το πρόσωπό μου είμαι σαν σπίτι με γκρεμισμένους σοβάδες οι πληγές στο στήθος μου στέκονται όπως οι τοίχοι τα δέντρα στηρίζονται στην άγονη γη από τα αδύναμα κλαδιά τους ξεκινάει η σάρα6 όποιο κλαδί σαπίσει όποιο πρόσωπο κιτρινίσει το ευλογώ άγιοι έρχονται σ’ αυτά τα δέντρα να εξομολογηθούν τους φιλάω με ζεστασιά. Από τότε που παραδόθηκα στη σάρα και την έρημο ξεγελασμένη από τον ιδρώτα που αναδύθηκε από τους πόρους μου πιστεύω σε ένα παραμύθι για το νερό. ** Βεζίνα Κουρντ (Vejina Kurd) 1975 ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΆΦΥΛΛΑ ΔΕΝ ΓΕΡΝΟΎΝ Σε έναν ερειπωμένο κήπο με τριανταφυλλιές Ένα ματωμένο λουλούδι Από τα δόντια των μυρμηγκιών κόπηκε Ένα πολύχρωμο φόρεμα Το δώρο πλήγωνε τα τριαντάφυλλα και τις πεταλούδες Και η ανάσα του ερχομού του φθινοπώρου Φυσούσε στις βαθιές κοιλάδες. Στη χώρα μου Τα τριαντάφυλλα Τα γράμματα της ποίησης του φεγγαριού πέφτουν. Είναι αλήθεια... Η νύχτα είναι γεμάτη μυρμήγκια Αλλά... Ούτε εγώ... Ούτε η γη... Κι ούτε τα τριαντάφυλλα Δέχονται το αλφάβητο του σκότους. Ναι... Ακόμα κι αν είναι φθινόπωρο Στη χώρα μου Το γρασίδι δεν ξεραίνεται Και τα τριαντάφυλλα δεν γερνούν. Δεν γερνούν

Άλλα βιβλία του συγγραφέα