BookStation

Το βιβλίο Η ποιητική της ετερότητας ΙΙ. Σκηνικά ανοικειότητας στη νεοελληνική λογοτεχνία επιχειρεί να αναδείξει τη γραφή ως πεδίο όπου η εμπειρία της ετερότητας μεταστοιχειώνεται σε καίρια αισθητική και υπαρξιακή συνθήκη. Τα επιμέρους μελετήματα φωτίζουν μορφές υποκειμένωνπου κινούνται διαρκώς σε μεταιχμιακές περιοχές: ανάμεσα στην οικειότητα και την αποξένωση,τη μνήμη και την απώλεια, την πατρίδα και την ανεστιότητα, την αλήθεια και τη διάψευση, τοπροσωπείο και τον εαυτό. Παρά τη διαφορετικότητα των συγγραφέων, των ειδών και των θεωρητικών αφετηριών, τα επιμέρους κείμενα συνδέονται μέσα από έναν κοινό ερμηνευτικό άξονα: τηνανάδειξη «σκηνικών ανοικειότητας», δηλαδή χώρων, μορφών και αφηγηματικών ή ποιητικών κα-ταστάσεων όπου το υποκείμενο βιώνει τη διάρρηξη της οικειότητας με τον εαυτό, το σώμα, τοντόπο, την ιστορία, τη γλώσσα.Τα «σκηνικά ανοικειότητας» που αναδύονται στην ποίηση και την πεζογραφία δεν αποτελούναπλώς θεματικά μοτίβα, αλλά συνιστούν τρόπους θέασης και αναπαράστασης του κόσμου, μέσα από τους οποίους αποτυπώνονται οι ρωγμές της νεωτερικής εμπειρίας και η διαρκής εκκρεμότητατης ταυτοτικής συγκρότησης. Μέσα από διαφορετικές συγγραφικές φωνές και ιστορικές στιγμές,τα λογοτεχνικά έργα προβάλλονται έτσι ως χώροι διαρκούς διαπραγμάτευσης του ανοίκειου – ενός ανοίκειου που εντυπώνεται στον πυρήνα της εσωτερικότητας του λογοτεχνικού υποκειμένου,στη γλώσσα, τη μνήμη και την εμπειρία του ανήκειν.