BookStation

?ποιος μπαίνει στόν στρόβιλο τ?ς γλώσσας σπάνια ?ξέρχεται χωρίς μώλωπες. Τά γλωσσικά στιγμιότυπα το? Κωνσταντίνου Καλυμνιο? πού διαβάζετε ?δ? ?ρευνο?ν τή δυναμική καί τά ?ρια το? γλωσσικο? στρόβιλου μέ φράσεις ?πόλυτης συνειρμικότητας καί σημασιακ?ν διασκελισμ?ν πού προκαλο?ν καί ταράζουν ?ναγνωστικές συνήθειες καί ?θισμούς. Μέσα ?πό σύντομα ?πεισόδια, ? γλώσσα του ?ποτυπώνει τά μεγάλα χάσματα μεταξύ λόγου καί πραγματικότητας, τόν κόσμο προτο? ?ποκτήσει τήν ε?κοσμία καί τήν ρυθμικότητά του. ? Τζόϋς μίλησε γιά τόν χάοσμο το? πραγματικο? καί ? ?ράκλειτος διαπίστωσε ?τι «?σπερ σάρμα ε?κ? κεχυμένων ? κάλλιστος κόσμος». Α?τά διαβάζουμε στά πεζογραφήματα τ?ς συλλογ?ς ?νδροκτασίες, σέ ?ναν ?βριδικό λόγο μεταξύ ποίησης καί πεζογραφίας, ?ναν λόγο πολυσήμαντο καί πολυεδρικό, πού ξεπερνάει φιλολογικές κατατάξεις καί λογοτεχνικές τοποθετήσεις. ? συγγραφέας καταδύεται στίς γενεσιουργές δυνάμεις τ?ς γλώσσας καί μ?ς καταγράφει ?λη τήν σύγχυση καί τήν μαγματική της ?προσδιοριστία. ? βασικός του ?ξονας ε?ναι α?τό πού ? Jacques Lacan ?ποκάλεσε «γλαλώσσα» (lalangue), μία συνειρμική προφορικότητα πού ?πάρχει πρίν τήν γλώσσα, μία ?ρχετυπική μητρογλώσσα, πέρα ?πό περιορισμούς λογικ?ς καί νομοτέλειας. Τά σύντομα α?τά πεζά ποιήματα το? Καλυμνιο? κατακτο?ν νέο ?παρξιακό ?δαφος γιά τήν ?κφραστική ?κανότητα τ?ς γλώσσας νά ?ποτυπώνει μέ παραισθησιακή καθαρότητα τά ?πόκρυφα ρεύματα τ?ς ?παρξης καί χαράζουν ?ναν ξεχωριστό δρόμο στήν δημιουργική γραφή τ?ς νέας γενι?ς πού ?ναδύεται στήν ?λληνική Διασπορά. Βρασίδας Καραλ?ς Πανεπιστήμιο το? Σύδνεϋ