BookStation

Και είναι και αυτές οι νύχτες που ξέρω ότι εκεί σκοτώνουν παιδιά Φωτοστέφανα μοιράζονται αβέρτα με το στανιό πάνω από Τόπους Άγιους Μες στο σαλόνι μου οι τοίχοι στενεύουν Το ρολόι σταματά και οι δείκτες κάνουν κύκλους σε παρελθόντα χρόνο Ο Πιλάτος «νίπτει τας χείρας» του και χιλιάδες σταυροί καρφώνονται σε χώμα νωπό Ο αέρας ξάφνου μυρίζει σάρκα καμένη και φόβος ξεσπά σε κύματα κρύου ιδρώτα κάπου ανάμεσα απ’ τους κροτάφους και μια ψυχή από καιρό ακουμπισμένη στο κομοδίνο της ιστορίας δίπλα απ’ το κρεβάτι μου.