BookStation

? υ?οθεσία τ?ς κόρης μας, ?πως τ? βιώσαμε κα? ο? τρε?ς, ?πως τ? ζο?με τώρα, μέσα ?π’ τ? δικό μου πρίσμα. Κυρίως ?μως ? μητρότητα, ?ς μι? ?μπειρία τόσο κοιν? ?σο κα? συγκλονιστική, ?ς μι? ?ποκαλυπτικ? διαδικασία μετατόπισης. ? ?ναμονή, ? συνάντηση κα? ? κοινή μας ζωή, ?πως θ? ?θελα ν? τ? διηγηθ? στ?ν τρίχρονη α?τ? τ? στιγμ? κόρη μου, ?πως θ? ?θελα ν? τ? γνωρίζει, ?πως συνέβησαν κα? συμβαίνουν. Κα? π?ς ν? ?γαπάει κανείς; Κα? π?ς ν? πιστεύει; Μ? λόγια; Μ? πράξεις; ?κου ?να παραμυθάκι πο? κι ?μένα μο? τ? ε?παν. Μι? φορ? κι ?ναν καιρό, ?μεναν σ? μι? πολυκατοικία τρία καλά, νεαρ? ?γόρια. ? καθένας μπορο?σε ?π? τ? βεράντα το? σπιτιο? του ν? δε? τ? ?πέναντι σπίτι, ?που κατοικο?σε μι? γλυκι? κοπέλα, μ? σγουρ? μαλλι? κα? κερασένιο χαμόγελο. Τ?ν ?γαπο?σαν κα? ο? τρε?ς. ? πρ?τος τ? σκεφτόταν κάθε μέρα κα? καμμι? φορ? τ?ν κοιτο?σε πίσω ?π’ τ?ν κουρτίνα, προσπαθ?ντας α?τ? ν? μ?ν τ?ν δε?. ? δεύτερος ?βγαινε στ? βεράντα του, τ?ς χαμογελο?σε κα? καμμι? φορ? τ? χαιρετο?σε ?ψώνοντας τ? χέρι. ? τρίτος τ?ς φώναζε «καλημέρα» ?π? τ? δική του βεράντα, πήγαινε κι ?ψαχνε τ? ?νομά της στ? κουδούνια τ?ς πολυκατοικίας της ? περίμενε ?κε?, μήπως τ? συναντήσει. Ποι?ς τ?ν ?γαπο?σε περισσότερο; Ποι?ς τ?ν ?γαπο?σε καλύτερα; Ποι?ς μπορε? ν? μ?ς πε?; Πρόσεχε κορούλα μου τ?ς πρίζες, τ? ζήλια, τ? α?χμηρ? ?ντικείμενα, τ?ς πληροφορίες, α?το?ς πο? γράφουν τ?ν α?τοβιογραφία τους, τ? μάτια τ?ς κουζίνας, το?ς ε?θυνόφοβους, τ? γρήγορα κι ε?κολα, α?το?ς πο? θ? κηδευτο?ν δημοσί? δαπάν?, τ? σπασμένα γυαλιά, α?το?ς πο? ?πιμένουν ?τι θέλουν τ? καλό σου, τ?ς μόδες, το?ς ε?εργέτες κα? το?ς ε?εργετημένους σου, τ?ς ?μάδες, α?το?ς πο? κάνουν καριέρα τ?ν ?δυναμία τους, τ? βράχια, α?το?ς πο? θέλουν ν? ε?ναι πάντα «? ?αυτός τους», τ? κομπλιμέντα, τ? τετράποδα κα? δίποδα φοβισμένα ζ?α, τ?ς τσουκνίδες, α?το?ς πο? ?παντο?ν: «?λα ε?ναι σχετικά», α?το?ς πο? σο? λένε τ? ψέμα κοιτ?ντας σ? στ? μάτια, τ? ?γκάθια, α?το?ς πο? δ?ν κοκκινίζουν ποτέ. ?λισάβετ Διονυσίου φιλόλογος-ζωγράφος