BookStation

«Το Σεπτέμβριο του 1821, η Α’ Εθνοσυνέλευση εγκαθίδρυσε ένα κοτζαμπάσικο σύστημα και έκτοτε όλοι οι πολιτικοί μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι συστημικοί απόγονοι αυτών των κοτζαμπάσηδων. Και έτσι θα παραμένουν όσο το σύστημα αυτό παραμένει το ίδιο. Μέχρι να ολοκληρωθεί η Επανάσταση…» «Σαν φάντασμα, ξεκινώντας από το μακρινό παρελθόν, η τραυματική εμπειρία καθορίζει τις αποφάσεις ολόκληρων συστημάτων και τα οργανώνει εν απουσία των πραγματικών καταστάσεων που εγκαθίδρυσαν τις αποφάσεις αυτές. Η ομοιόστασή τους τα σέρνει σε πεπρωμένα που δεν θα επέλεγαν και δεν τους αξίζουν. Μέχρι μια δραματική καμπή της Ιστορίας να αλλάξει τον συστημικό νου και να θεραπεύσει το αρχέγονο τραύμα. Μια τέτοια καμπή είναι εξ ανάγκης και εξ ορισμού επαναστατική. Όσο δύσκολη και ακατόρθωτη και να φαντάζει στην ομοιοστατική λογική μας, που συνεχίζει να καθορίζεται από το σύστημα, μόνο αυτή μπορεί να επιφέρει την απαραίτητη αλλαγή. Η λελογισμένη και συστημική αντιμετώπιση που χρησιμοποιούν οι δέσμιοι του συστήματος εκπρόσωποι του, δεν μπορεί παρά να διαιωνίσει την υπάρχουσα κατάσταση. Αν η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, η επανάσταση είναι η τέχνη του ανέφικτου.»