BookStation

 Tο 1975, μετά το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ένα επιτελείο δημοσιογράφων του περιοδικού «Επίκαιρα» επιχειρεί να συνθέσει το χρονικό των ξένων επεμβάσεων στην Ελλάδα, προσδιορίζοντας με τον χαρακτηρισμό «Ξενοκρατία» αυτή την αλυσίδα της ωμής ξένης παρέμβασης στα ελληνικά πράγματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τύχες της χώρας. μια αλυσίδα επεμβάσεων, υποτέλειας και διχασμού, που έχει ως αφετηρία της τα Δεκεμβριανά του 1944 και φτάνει ώς την τραγωδία της Κύπρου το 1974. Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας υπήρξε η «Ξενοκρατία», ένα ντοκουμέντο στο οποίο η καταγραφή των γεγονότων, η ανάδειξη του ρόλου των προσώπων και το ανεκδοτολογικό στοιχείο συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση που αιχμαλωτίζει τον σύγχρονο αναγνώστη. Ένα τεκμήριο μιας ολόκληρης εποχής, που ακόμα δεν έχει φωτιστεί επαρκώς σε όλες τις πτυχές της.

Η Ξενοκρατία αποτυπώνει την εγχώρια πολιτική αδυναμία, την αγωνία για μια ξένη παρέμβαση που καταργεί το μέλλον της χώρας, την κομματική τυφλότητα και την επικινδυνότητα σωτήρων, ανατροπέων και τυχοδιωκτών. Πάλι, ωστόσο, η συγκρατημένη προσέγγιση για τα μέτρα της εποχής ενισχύει τη γεύση του αστικού φιλελευθερισμού, που φτάνει στο πεδίο της Αριστεράς, ως ανοικτού χώρου για την κατανόηση και την αναζήτηση διεξόδων προς οικοδόμηση μιας ελεύθερης και δίκαιης κατάστασης με συνεπείς πολιτικές, μακριά από τις δεσμεύσεις σε ξένους παράγοντες. Το παράλληλο κράτος της Ξενοκρατίας καταλήγει να είναι η σφηκοφωλιά παρακράτους, καμαρίλας, στρατοκρατίας, διχασμού, η μορφή μιας ανάπηρης χώρας. Ο Φρήμαν μερίμνησε να μην υπάρξουν χάσματα στην εξιστόρηση των γεγονότων. Ούτε τα χρησιμοποίησε ως αφορμές για τη φιλοσοφική τους διάσταση και αξία. Δεν διακρίνεται ο ρεαλισμός που η εξουσία και, πολύ περισσότερο, η εξάρτηση επιβάλλει. Διακρίνεται όμως η αναγνώριση εκείνου του πλέγματος ανισορροπίας μεταξύ θεσμών και σεβασμού της λειτουργίας τους, μεταξύ μιας επιβεβλημένης κατάστασης και της παγίωσης μιας εκμετάλλευσης δίχως όρια από κολεκτίβες υπανθρώπων. Συνεπείς προς την πνευματική εντιμότητα της αστικής σκέψης, οι συγγραφείς τηρούν τις αποστάσεις που απαιτεί το ήθος: τα πράγματα λέγονται ώστε να έχουν παιδευτικό χαρακτήρα.

Την έκδοση προλογίζει ο Φίλιππος Δρακονταειδής - See more at: http://www.fytrakis.gr/el/book/sinergazomenoi-ekdotikoi-oikoi/papyros/xenokratia/#sthash.F4vrOUtu.dpuf