BookStation

 Τα Μυστικά τοπία είναι το τρίτο βιβλίο με πεζά κείμενα του ποιητή Γιάννη Κοντού. Είναι συνέχεια και συμπλήρωμα της ποιήσεώς του. Έχουν γραφτεί την τελευταία δεκαετία. Περιλαμβάνουν πρόσωπα και το έργο τους, που για τον συγγραφέα καθόρισαν τη ζωή του και τους προσανατολισμούς του. ?λλα ζουν ανάμεσά μας, άλλα δεν υπάρχουν πια: Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Τσαρούχης, Νανά Καλλιανέση, Μποστ, Κώστας Καρυωτάκης, Νίκος Καββαδίας, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Δημήτρης Ποταμίτης, Τάσος Λειβαδίτης, Γιώργος Θεοτοκάς, Κική Δημουλά, Αρθούρος Ρεμπό, Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Έλλη Αλεξίου, Αλέκα Παΐζη, Γιάννης Ρίτσος, Νίκος Καρύδης, Μάνος Ελευθερίου, Γιάννης Σκαρίμπας, Οδυσσέας Ελύτης, Λούλα Αναγνωστάκη, Σάκης Πεπονής, ?ρης Αλεξάνδρου, Σταύρος Βαβούρης, ?λκη Ζέη, Τζένη Καρέζη, Ρούλα Κακλαμανάκη, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Θανάσης Νιάρχος, Κώστας Μουρσελάς, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Γιάννης Βαρβέρης, Γιώργος Μαρκόπουλος, Αντώνης Φωστιέρης, Νατάσα Χατζιδάκι, Χριστόφορος Λιοντάκης, Κώστας Μαυρουδής, Γιώργος Μανιώτης, Νίκος Δαββέτας, Παυλίνα Παμπούδη, Κώστας Παπαγεωργίου, Στέφανος Μπεκατώρος, Δημήτρης Κοσμόπουλος. Και δύο κείμενα, ένα για την ΕΡΤ και ένα για την αλληλογραφία Θεοτοκά-Κατσίμπαλη.

            Το βιβλίο περιλαμβάνει διάφορους μονολόγους του συγγραφέα για καλλιτέχνες που τους περιέχει και θαυμάζει. Ακόμη, κείμενα από περιοδικά και εφημερίδες για βιβλία, θεατρικές παραστάσεις και τη σκηνοθετική εργασία των: Σπύρου Ευαγγελάτου, Λευτέρη Βογιατζή, Βασίλη Παπαβασιλείου, Στάθη Λιβαθινού,

Γιώργου Μιχαηλίδη, Κώστα Καζάκου, Nebojsa Bradic, Αντώνη Αντύπα, Βλαδίμηρου Κυριακίδη, Νίκου Μαστοράκη, Αθανασίας Καραγιαννοπούλου, Νίκου Διαμαντή, Μίνας Αδαμάκη, Σταμάτη Φασουλή, Σταύρου Τσακίρη. Υπάρχουν επίσης κείμενα για Νεοέλληνες ζωγράφους και μια γλύπτρια: Γιάννη Μόραλη, Αλέκο Φασιανό, Παναγιώτη Τέτση, Δημήτρη Γέρο, Δημήτρη Μυταρά, Βλάση Κανιάρη, ?γγελο Παπαδημητρίου, Νίκο Χουλιαρά, Ντίνο Πετράτο, Καίτη Πουτέτση, Δημήτρη Κοντό και Ναταλία Μελά.

Το βιβλίο αυτό, εντέλει, περιέχει ένα οδοιπορικό του συγγραφέα με τους αναφερομένους, αλλά και ένα οδοιπορικό για τον αναγνώστη στον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών, ένα πανόραμα της σύγχρονης πνευματικής και καλλιτεχνικής Ελλάδας.

Ο Γιαννης Κοντος δημοσίευσε ποίηση για πρώτη φορά το 1965, και το πρώτο του βιβλίο, η Περιμετρική, εκδόθηκε το 1970. Έχει εκδώσει δεκαέξι ποιητικά βιβλία, δύο βιβλία με πεζά κείμενα (Τα ευγενή μέταλλα, τ. 1 και 2), και τρία βιβλία για παιδιά. Ποιήματα και κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες και έχουν μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Το 1973 πήρε τη χορηγία του Ιδρύματος Ford.

            Το 1978 κυκλοφόρησαν στα αγγλικά δύο επιλογές ποιημάτων του. Η μία, σε μετάφραση Γιάννη Γκούμα, με τίτλο Mercurial Time, και η άλλη, σε μετάφραση Γιάννη Σταθάτου, με τίτλο Danger in the Streets. To 1984 κυκλοφόρησε στα δανέζικα το βιβλίο του Τα οστά, σε μετάφραση W. Gjertøv Pedersen. To 1986 εκδόθηκε στις ΗΠΑ το βιβλίο Τα οστά και άλλα ποιήματα ?72-?82, σε μετάφραση James Stone. Το 1989 εκδόθηκαν στη Δυτική Γερμανία επίσης Τα οστά, σε μετάφραση ?ρη Γεράλδη και Gunnar König. To 1997 εκδόθηκε στα δανέζικα το βιβλίο του Δωρεάν σκοτάδι, σε μετάφραση W. Gjertøv Pedersen. To 2003 κυκλοφόρησε στη Μεγάλη Βρετανία, σε μετάφραση Ντέιβιντ Κόνολι, Ο αθλητής του τίποτα. Το 2006 εκδόθηκε στα σερβικά Ο αθλητής του τίποτα, σε μετάφραση Γκάγκα Ρόσιτς. Σε μετάφραση Νίκου Κατσαλίδα έχουν κυκλοφορήσει στην Αλβανία Ο αθλητής του τίποτα και Τα οστά το 2007.

            Την περίοδο 1981-1989 συνεργάστηκε με το ραδιόφωνο της «ΕΡΤ», στο Πρώτο Πρόγραμμα, και στη συνέχεια, για έξι μήνες, με τον ραδιοφωνικό σταθμό «902 Αριστερά στα FM». Και στους δύο σταθμούς έκανε σειρά εκπομπών για τη λογοτεχνία. Επί σειρά ετών υπήρξε σύμβουλος εκδόσεων στις εκδόσεις «Κέδρος» και στη συνέχεια στις εκδόσεις «Μεταίχμιο». Έχει κατά διαστήματα συνεργαστεί με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και με τις εφημερίδες Τα Νέα, Το Βήμα της Κυριακής, Ελευθεροτυπία, Αυγή και Καθημερινή. Το 1980 κυκλοφόρησε δίσκος με  μελοποιημένα ποιήματά του από τον συνθέτη Νίκο Καλλίτση, με τον τίτλο Απόπειρα.

            Έχει γράψει κείμενα για σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους. Τον Απρίλιο του 1992 εκδόθηκε μια επιλογή ποιημάτων του με τίτλο Όταν πάνω από την πόλη ακούγεται ένα τύμπανο, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, εικονογραφημένη από τον ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά. Το 1999 κυκλοφόρησε η ανθολογία ποιημάτων του Πρόκες στα σύννεφα, που επιμελήθηκε ο ζωγράφος Γιάννης Ψυχοπαίδης και την οποία συμπλήρωσε με 20 χαρακτικά του. Διδάσκει σε σχολή θεάτρου. Το 1998 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή Ο αθλητής του τίποτα. Το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου.