BookStation

 32 Δεκεμβρίου. Μια μέρα που δεν ήρθε ποτέ ή που κράτησε παραπάνω από το κανονικό. Ιστορίες που λάμπουν σαν φωτάκια νυκτός, αθωώνοντας το σκοτάδι. Προειδοποίηση: ίσως νιώσετε ότι καθεμία από τις ιστορίες χωριστά είναι κατά 20% ίδια με την αμέσως προηγούμενη και κατά 80% ίδια με την αμέσως επόμενη. Συνεχίστε την ανάγνωση σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Όλες οι ιστορίες (όχι μόνο αυτού του βιβλίου) είναι έτσι κι αλλιώς η ίδια ιστορία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Η 32α Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα όλων όσα δε χωρούν να εορταστούν στη διάρκεια του Γρηγοριανού ή, πόσο μάλλον, του Ιουλιανού ημερολογίου: της Λήθης, της Ανηφορικής Θάλασσας, των Αποφάσεων Που Δεν Πάρθηκαν, του Θνητού Υπέρ-Ήρωα, της Δωρεάν Συγγνώμης, των Περαστικών, του Τρόπον Τινά, του Αρχείου noima.doc, του Ενικού Πλήθους, του Αδέσποτου Γέλιου, της Ανέκδοτης Πολαρόιντ, του Ήχου Που Κάνει το Φεύγω Όταν Αυτός Που Λέει Φεύγω Το Εννοεί, της Εγγαστρίμυθης Πόλης, της Σελίδας 287, της Ντροπής, των Κουρασμένων Αισθημάτων. 
Επίσης είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Συγγραφικής Ασυλίας: όλα τα άτακτα ταλέντα όπως η Κατερίνα Έσσλιν παίρνουν σβάρνα τους παιδότοπους του χρόνου, καταλύουν φραγμούς της λογικής και στερεότυπα, και τραμπαλίζονται με χάρη σ' ένα μαγικό μεταίχμιο. Είναι τυχαίο ότι, στις 32 Δεκεμβρίου, κανένας όσιος δε μαρτύρησε ποτέ;"