BookStation

 Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική αντεπανάσταση. Από τη δεκαετία του ?80 και μετά, οι πλούσιοι γίνονται όλο και πλουσιότεροι. Ανατρέπεται έτσι η τάση που επικρατούσε ώς τότε, και η οποία χαρακτηριζόταν από τη διαρκή προσπάθεια μείωσης της διαφοράς μεταξύ πλουσίων και  τωχών. Γνωρίζουμε τους οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες που προκάλεσαν αυτή την κατάσταση. Αλλά η υποχώρηση της ιδέας της ισότητας έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο, καθώς οδήγησε στην απονομιμοποίηση της φορολογίας και της ιδέας της αναδιανομής του πλούτου. Είναι επιτακτική ανάγκη, λοιπόν, να σκεφτούμε ξανά τον τρόπο με τον οποίο η ιδέα της ισότητας θα ανακτήσει το κύρος και την επιρροή της.                Το ανά χείρας βιβλίο αφηγείται την ιστορία των συζητήσεων και των αγώνων για την ισότητα, ρίχνοντας νέο φως στο σήμερα. Και, στη συνέχεια, διατυπώνει μια φιλοσοφία της ισότητας ως κοινωνικής σχέσης, που υπερβαίνει τις θεωρίες δικαιοσύνης του Τζων Ρωλς και του Αμάρτυα Σεν, αποσκοπώντας στην ανοικοδόμηση μιας κοινωνίας πραγματικής αλληλεγγύης.***

Στο παρόν βιβλίο με καθοδήγησε περισσότερο παρά ποτέ η επιδίωξη να μη διαχωρίσω την επιστημονική εργασία από τις πολιτικές μου ανησυχίες. Αυτό είναι το πνευματικό διακύβευμα που διέπει το παρόν έργο. Το πολιτικό του διακύβευμα είναι να καταστήσει σαφές ότι το μέλλον της σοσιαλιστικής ιδέας στον 21ο αιώνα θα κριθεί από την κοινωνική εμβάθυνση του δημοκρατικού ιδεώδους. Ήρθε έτσι η ώρα του αγώνα για μια ολοκληρωμένη δημοκρατία, που θα προκύψει από τη διασύνδεση των ιδανικών του σοσιαλισμού και της δημοκρατίας, τα οποία είναι εδώ και πολύ καιρό διαχωρισμένα. Οι μεγάλες πνευματικές και πολιτικές διαμάχες του μέλλοντος θα αφορούν την αποσαφήνιση των βάσεων και των μορφών μιας τέτοιας δημοκρατίας. Το παρόν βιβλίο δεν έχει άλλη φιλοδοξία από το να βάλει τον πρώτο λίθο σε αυτό το εγχείρημα της επαναθεμελίωσης.Πιερ Ροζανβαλόν***

Το εμπεριστατωμένο και στρατευμένο βιβλίο του Ροζανβαλόν είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για τη δημοκρατική παράταξη και την Αριστερά, προκειμένου να ξαναβρεί τη χαμένη της ταυτότητα.Jacques Julliard, Marianne 

Σημαντική συμβολή στη συζήτηση για τη δημοκρατία, και σπουδαίο πολιτικό έργο.Philippe Raynaud, Le Dèbat 

Συνταρακτικό δοκίμιο.Libération 

Έργο κεφαλαιώδους σημασίας.Les Inrockuptibles 

***

Ο Πιερ Ροζανβαλόν γεννήθηκε το 1948 στο Blois της Γαλλίας. Η διαδρομή του ήταν ασυνήθιστη. Πριν ξεκινήσει την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία, αφιέρωσε τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του ζωής στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Μόλις αποφοίτησε από την HEC (Ανωτάτη Σχολή Εμπορικών Επιστημών), το 1969, ανέλαβε καθήκοντα οικονομικού συμβούλου στη συνδικαλιστική οργάνωση CFDT. Το 1972 ορίστηκε πολιτικός σύμβουλος του γραμματέα της οργάνωσης Edmond Maire, και αρχισυντάκτης του περιοδικού της, με τίτλο CFDT-Aujourd?hui, ώς το 1973. Συνδέεται πολιτικά με τον Μισέλ Ροκάρ και αναδεικνύεται ως ένας από τους βασικούς θεωρητικούς της «δεύτερης Αριστεράς», δημοσιεύοντας τα βιβλία του Η εποχή της αυτοδιαχείρισης (1976) και Για μια νέα πολιτική κουλτούρα (1977).

                Το 1978 εγκαταλείπει την ενεργό πολιτική δράση και στρέφεται προς το πανεπιστήμιο. Διευθύνει τον τομέα κοινωνιολογίας του ερευνητικού κέντρου «Εργασία και Κοινωνία», που ίδρυσε ο Ζακ Ντελόρ στο Πανεπιστήμιο Paris 9-Dauphine. Από το 1978 ώς το 1982, εργάζεται ως διευθυντής ερευνών σ? αυτό το πανεπιστήμιο, και συνδέεται με τους Κορνήλιο Καστοριάδη, Φρανσουά Φυρέ και Κλωντ Λεφόρ.

                Υπό την εποπτεία του Κλωντ Λεφόρ, ετοιμάζει διαδοχικά τη διδακτορική διατριβή τρίτου κύκλου Ο ουτοπικός καπιταλισμός (1979) και το doctorat d?état Η στιγμή Guizot (1985).

                Το 1983 αρχίζει να διδάσκει στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών (EHESS), όπου το 1989 εκλέγεται διευθυντής σπουδών (καθηγητής). Από το 1992 ώς το 2005, διευθύνει και το Κέντρο Πολιτικών Επιστημών Ρεϊμόν Αρόν της Σχολής.

                ο έργο του Ροζανβαλόν επικεντρώνεται πλέον σε τρεις τομείς: α) την ιστορία του γαλλικού πολιτικού μοντέλου, δημοσιεύοντας πολλές μελέτες για την ιστορία του φιλελευθερισμού κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, και δύο βιβλία: Το γαλλικό κράτος από το 1789 ώς τις μέρες μας (1990) και Το γαλλικό πολιτικό μοντέλο· η κοινωνία των πολιτών κατά του ιακωβινισμού (2004)· β) την ερμηνεία της εξέλιξης των θεσμών της αλληλεγγύης και των θεωριών της δικαιοσύνης, δημοσιεύοντας τα βιβλία: Η κρίση του κράτους-πρόνοιας (1981) και Το νέο κοινωνικόζήτημα (1995) [στα ελληνικά, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο]· γ) από τη δεκαετία του 1990, ξεκινά μια σειρά σημαντικών έργων με αντικείμενο την ιστορία των ιδεών στη γαλλική δημοκρατία, δημοσιεύοντας τρία βιβλία: Η στέψη του πολίτη· ιστορία της καθολικής ψηφοφορίας στη Γαλλία (1992), Ο ανεύρετος λαός· ιστορία της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης στη Γαλλία (1998), και Η ανολοκλήρωτη δημοκρατία· ιστορία της λαϊκής κυριαρχίας στη Γαλλία (2000).

                Το 2001 ο Πιερ Ροζανβαλόν εκλέγεται καθηγητής στο Collège de France και εγκαινιάζει μια νέα σειρά έργων ιστορικών και θεωρητικών, με αντικείμενο τις μεταλλάξεις της σύγχρονης δημοκρατίας, δημοσιεύοντας τα βιβλία του: Η αντι-δημοκρατία· η πολιτική στην εποχή της δυσπιστίας (2006), Η δημοκρατική νομιμοποίη ση· αμεροληψία, αναστοχασμός, εγγύτητα και, τέλος, Η κοινωνία των ίσων (2011). Στα βιβλία αυτά χρησιμοποιεί ευρέως τη συγκριτική μέθοδο.

                Στο εναρκτήριο μάθημά του στο Collège de France, ο Ροζανβαλόν προσδιόρισε ως εξής την πρωτοτυπία του διαβήματός του: Αντιμετωπίζει την ιστορία της δημοκρατίας ως την ιστορία μιας εμπειρίας που αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Η δημοκρατία συγκροτεί το πολιτικό ως ένα πεδίο απρόβλεπτο, εξαιτίας των εγγενών εντάσεων και αβεβαιοτήτων που τη χαρακτηρίζουν. Μόνον η ιστορική προσέγγιση μπορεί να αντιληφθεί πλήρως την έννοια του πολιτικού. Ο Ροζανβαλόν αναστοχάζεται τη δημοκρατία ξεκινώντας από την ιστορία της. Αυτό δεν σημαίνει απλώς ότι η δημοκρατία έχει τη δική της ιστορία, αλλά ότι η δημοκρατία είναι ιστορία, με την έννοια ενός εργοταξίου του παρόντος μας, και όχι μόνο μιας ερμηνείας του παρελθόντος. Η θεωρία του αυτή αναπτύχθηκε στο βιβλίο του Για μια εννοιολογική ιστορία του πολιτικού (2003). Τούτος ο τρόπος αντίληψης της ιστορίας ως πρώτης ύλης μιας πολιτικής θεωρίας μάς βοηθά να κατανοήσουμε πώς ο Ροζανβαλόν συνδέει το πανεπιστημιακό του έργο με τις ανάγκες της εποχής μας.

                Ο Ροζανβαλόν ποτέ δεν έπαψε να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή και να προσπαθεί να αναλύσει την επικαιρότητα υπό το φως των πορισμάτων των κοινωνικών επιστημών. Από το 1982 ώς το 1999 ήταν εμψυχωτής τού think tank Fondation Saint-Simon, ενώ το 2002 ίδρυσε τη «Δημοκρατία των Ιδεών» («La République des idées»), ένα πολιτικό φόρουμ που οργανώνει συζητήσεις, εκδίδει μια σειρά βιβλίων πολιτικής και κοινωνικής

παρέμβασης, και διαχειρίζεται την ιστοσελίδα laviedesidees.fr.

                Τα βιβλία του Ροζανβαλόν έχουν εκδοθεί σε 26 χώρες.