BookStation

Επιλογή 4 ποιημάτων από τη συλλογή:

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕΣ

Τα μικρά που δεν πρόλαβες

Τα μικρά πίσω-μπρος που δὲ μεγάλωσαν

σε καιρό πολέμου για τη ζωή

Τα μικρά που δὲ σου διάβασα, καλέ μου

ας πετάξουν μακριά όπως εσύ

δυο μοναξιές παράλληλες 

ΟΡΙΣΤΙΚΑ

Ρόγχος ρυθμικός

μουσική ή απειλή

ζυγιάζεται στο χώρο 

θρόισμα κλαδιών

φευγαλέος ψίθυρος

? πώς της φάνηκε ;

πήρε να μεγαλώνει

τρύπα άβυσσος 

ΘΟΛΟ

?δικο άδικο το βλέμμα σου

στη σιωπή του ονείρου

όταν μ' επισκέπτεσαι

Ακίνητη στη θλίψη ἡ στιγμή

τοπίο ομίχλης πάγος το δωμάτιο

φιάλη οξυγόνου στη γωνία

Η ζωή σαν κλέφτρα ξεπορτίζει 

ΠΕΡΙΧΑΡΑΞΗ

Εσύ τώρα δεν υπάρχεις

δίχως απόκριση οι τελευταίες ερωτήσεις

Ίσως η έλλειψη αυτή παρηγορεί

καθώς ο ρήτορας κραυγάζει

και ήρθε καιρός σαν καταδίκη 

Εγώ εδώ, ζώ με κύματα συμπάθειας

μα δεν τολμώ να λικνιστώ μαζί τους 

?χρηστος ο χρησμός, άγνωστη

η μοίρα των ειδώλων 

Κοιμήσου κοιμήσου

Η μέρα που θα ξυπνήσεις

νύχτα 

«Η Ελληνίδα ποιήτρια εκφράζει τις ανησυχίες της με έμμετρο τρόπο , με μεστούς στίχους που μιλούν για τα πιο βαθιά συναισθήματα του ανθρώπου: την απέραντη θλίψη, τον έρωτα, τη μοναξιά, το τεράστιο κενό που αφήνει πίσω ένας χωρισμός, μια ξαφνική απουσία...»

[κριτική για το βιβλίο της Ανθής Μαρωνίτη

Χρωμοσώματα ?Της Απώλειας, στο περιοδικό ELLE, 1/6/2012]

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η Ανθή Μαρωνίτη γεννήθηκε και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Από το 1972 ζει μόνιμα στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Λίγο πριν κόψει το χαμόγελο (?γρα, 1997), Ο ρυθμός ζεστός (?γρα, 2000), Ξύλα υγρά (?γρα, 2002), Τρεις φωνές (?γρα, 2004), Το ακόντιο (Κέδρος, 2006), Κάπως έτσι (Κέδρος, 2009), Χρωμοσώματα ? Της απώλειας (?γρα, 2012) και Η μόνη της περιουσία (?γρα, 2015).

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα σουηδικά, στα γερμανικά, στα γαλλικά και στα αγγλικά.