BookStation

 ο Λίφσιτς αρνείται να περιοριστεί στα πιο οικεία θέματα περί αισθητικής του Μαρξ. Η ανάλυσή του εκτείνεται από τη διδακτορική διατριβή του Μαρξ στον Επίκουρο, μέχρι τη συζήτηση για την ελληνική τέχνη στα Grundrisse και από το Κεφάλαιο μέχρι τα λογοτεχνικά επιχειρήματα της Αγίας Οικογένειας. Η φιλοσοφία της τέχνης, επομένως, δεν αποτελεί τόσο μια εξειδικευμένη υπο-ενότητα στα κείμενα του Μαρξ, όσο μια συνεκτική και πρωτότυπη άποψη, με βάση την οποία μπορεί κανείς να παρατηρήσει μέρος της τροχιάς της δουλειάς του.

Η τέχνη πέθανε! ΖΗΤΩ H ΤΕΧΝΗ! Είναι το σύνθημα του Μαρξ για την αισθητική. Έτσι τελειώνει το βιβλίο του Ρώσου φιλοσόφου και κριτικού της λογοτεχνίας Μιχαήλ Λίφσιτς Η φιλοσοφία της τέχνης του Καρλ Μαρξ.

Ένα θεμελιώδες έργο το οποίο δεν περιορίζεται απλώς σε μια εισαγωγή στις αισθητικές αντιλήψεις του Γερμανού φιλοσόφου, αλλά κατορθώνει κάτι πολύ περισσότερο: Λειτουργεί τόσο ως κριτική αποτίμηση των αντιλήψεων αυτών όσο και ως οδηγός για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η σκέψη του Μαρξ από τα πρώιμα κείμενά του μέχρι την ωριμότητα.