BookStation

 Χρήστος Κατρούτσος, Σπορά για μια Κυριακή

Η σπορά του ποιητή μιλά για τον κόσμο όπως του δόθηκε. Με τα στοιχεία, τα σύμβολα και τα σημεία του. Με τις κλεψύδρες που πια δεν κλαίνε και αυτοκτονούν σαν κάνουν άμμο το γυαλί, με τη θηλή που ξεκουμπώθηκε και χύθηκαν τα φιλιά και με τον πόνο που τσούζει στο ωραίο. Ο ποιητής δεν εξατομικεύει. Ο ποιητής προσωποποιεί. Ψάχνοντας το πρόσωπό του στο πρόσωπο του κόσμου.  Με μια πυξίδα να επιλέγει τέσσερα τυχαία σημεία, ανάμεσα στα άπειρα σημεία. Δεξιά: ο θάνατος που λαχανιάζει στους αυτόχειρες. Αριστερά: η ιστορία που σκότωσε τη φύση.  Επάνω: η συγκομιδή του φόβου. Και κάτω: τα δάση των ανθρώπων.

Εδώ τα πράγματα έχουν τη δική τους ηθική. Δεν ηθικολογούν. Μόνο πράττουν εντός ενός συστήματος, ο πυρήνας του οποίου μονίμως μας διαφεύγει. Το μόνο που έχουμε είναι λέξεις. Όχι για να αποκωδικοποιήσουμε. Μοναχά για να τον πλησιάσουμε. Λαθραίοι μαζί και ιδιοκτήτες.

Και η ποίηση να φέρνει σε μίσχους αγκαθιών/υπόσχεση πετάλων.

?λλοτε να μοιάζει με εξόρυξης πορφύρας απ το χώμα

Και άλλοτε με μια δέηση αλμυρή:

Θάλασσα,

Δώσε τους την άνωση

Για τα κορμιά που ράγισαν μες στην ορθοστασία

Θωμάς Τσαλαπάτης

Ο Χρήστος Κατρούτσος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε θετικές επιστήμες και απασχολήθηκε ως διευθυντής περιοδικών, υπεύθυνος διαφήμισης και αρθρογράφος σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Επίσης, ασχολείται με τις εικαστικές τέχνες έχοντας συμμετάσχει σε καταξιωμένες γκαλερί και χώρους Τέχνης σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ έχει παρουσιάσει δυο ατομικές.

Είναι απόφοιτος του εργαστηρίου ποίησης του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Το 2013 εξέδωσε την ποιητική συλλογή Στην τήξη του Ερέβους. Δοκίμια και ποιήματά του έχουν φιλοξενηθεί σε γνωστούς ιστότοπους και έντυπα του χώρου.

Στην ποίηση του Χρήστου Κατρούτσου διακρίνεται μια ενδοσκοπική τάση στην ύπαρξη με βλέψεις στην κοινωνικοποίηση της αναζήτησης. Ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από συλλογικά ζητήματα και προσωπικά βιώματα αίρουν το φράγμα του χρόνου σ? ένα εγχείρημα να αναζωπυρωθεί η μνήμη, ο εσωτερικός αναστοχασμός και η τόλμη για ρηξικέλευθες προτάσεις εξετάζοντας κριτικά το σύγχρονο κοσμοείδωλο. Στην «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ» επιχειρείται με εκφραστική ενάργεια και αίσθηση υποφώσκοντος λυρισμού η διερώτηση για τις συνθήκες που άφησαν ανεκπλήρωτο τον έρωτα, αδιαχώριστο από την αγάπη, για το μεταφυσικό ορίζοντα που στένεψε και όποιες ευκαιρίες χάθηκαν καθώς οδηγούσαν σε αίσθηση υπαρκτικής πληρότητας και αγαστής κοινωνίας σχέσεων με τον άνθρωπο και τη φύση. Αντίδοτο στην απώλεια της υπαρκτικής πληρότητας όπως εκφράζεται στις παραπάνω εκφάνσεις είναι η τόλμη, η άρση του διστακτικού «αν» με προϋποθέσεις κριτικής αναθεώρησης. Το βιβλίο συνθέτει ποιητική πρόταση για το «πώς» θα γονιμοποιηθεί ο επιθυμητός καρπός στο αυχμηρό τοπίο των καιρών μας. 

Καμπάνες κόλασης 

Μην περιμένεις να σημάνει δώδεκα

Σε μια καμπάνα δεχόμενη την κόλαση,

Να κρύβονται Κουασιμόδοι.

Ακόμη και στο παρά πέντε,

Πιάσε τον λεπτοδείκτη καρφώνοντας

Κατάστηθα τις ώρες

Να δεις πόσες χαμένες μέρες θα χυθούν.