BookStation

 Ο Δράκουλας του Μπραμ Στόουκερ, που κυκλοφόρησε το 1897, θεωρείται αριστούργημα του σκοτεινού Ρομαντισμού και ορόσημο στη γοτθική λογοτεχνία τρόμου.

Πολλοί από τους μελετητές θεωρούν πως ο συγγραφέας σκόπευε αρχικά να δώσει στον Καλεσμένο τη θέση του πρώτου κεφαλαίου του Δράκουλα, μια και σχετικές αναλύσεις στο χειρόγραφο καταδεικνύουν πως όντως υπήρχε ένα πρώτο κεφάλαιο, που αργότερα αφαιρέθηκε.

Το κείμενο όμως δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1914 ως αυτοτελής ιστορία, δύο μόλις χρόνια μετά το θάνατο του Στόουκερ, σε μια αν­θολογία διηγημάτων που επιμελήθηκε η χήρα του Φλόρενς Μπάλκομπ.

«Οι νεκροί ταξιδεύουν γρήγορα» - αυτή την επιγραφή, χαραγμένη στα ρωσικά σ' έναν τά­φο, διαβάζει ο φλεγματικός, παράτολμος ήρωας του Καλεσμένου του Δράκουλα, που περιπλανιέται ολομόναχος στο νεκροταφείο ενός μυστηριωδώς ερειπωμένου χωριού, στη διάρκεια της Βαλπούργειας νύχτας, αψηφών­τας κάθε προειδοποίηση και όλες τις αποτρε­πτικές ενδείξεις.φιλοσοφικά και θεολογικά γνωστικά εργαλεία που είχα διδαχθεί και όλο μου το σθένος, για να μην καταρρεύσω σ' έναν παροξυσμό τρόμου.

Η Βαλπούργεια νύχτα είναι μοτίβο του γερ­μανικού Ρομαντισμού· το χρησιμοποίησαν ο Γκαίτε, ο Μέντελσον κ.ά. Ο Ιρλανδός Στόουκερ, ως προοίμιο στο διάσημο μυθιστόρημά του, κάνοντας άμεση αναφορά στον γερμανικό Ρομαντισμό. Ο ήρωάς του, που έχει τα χαρα­κτηριστικά του Τζόναθαν Χάρκερ, διασχίζει τη Γερμανία για να συναντήσει στην Τρανσυλβανία τον Κόμη Δράκουλα και μυείται σε τούτο το «μακάβριο ξεφάντωμα» της γερμανικής λογοτεχνικής παράδοσης. 

«Ο ουρανός μοιάζει φωτεινός, όμως η ψύχρα στον βόρειο άνεμο προμηνύει ξαφνική καταιγί­δα. Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θ' αργήσετε». Στο σημείο αυτό χαμογέλασε και πρόσθεσε: « Γιατί, ξέρετε τί νύχτα είναι».

Όταν είχαμε απομακρυνθεί από την πόλη, αφού του έκανα σινιάλο να σταματήσει, τον ρώτησα: «Πες μου, Γιόχαν, τί είναι απόψε;».

Έκανε το σταυρό του και απάντησε λακωνι­κά: «Βαλπούργεια νύχτα». 

Τη Βαλπούργεια νύχτα, σύμφωνα με την πεποίθηση εκατομμυρίων ανθρώπων, ο διάβο­λος κυκλοφορούσε ελεύθερος ? τότε άνοιγαν οι τάφοι και οι νεκροί έβγαιναν και περπατού­σαν. Τότε όλα τα σατανικά όντα της γης και του νερού και του αέρα συνυπήρχαν σε μακάβριο ξεφάντωμα. Αυτό ακριβώς το μέρος ήθελε να αποφύγει ο οδηγός. Εδώ ήταν το προ αιώνων αποδεκατισμένο και ερημωμένο χωριό. Εδώ ήταν η κοιτίδα της αυτοκτονίας· κι εδώ ακρι­βώς βρισκόμουν μόνος ? χωρίς ενισχύσεις, να τρέμω απ' το κρύο μέσα σ'ένα σάβανο από χιόνι, υπό την απειλή της επερχόμενης άγριας θύελλας. Χρειάστηκε να επιστρατεύσω όλα τα