BookStation

 Ο Σέλλεϋ έγραψε αυτή την επιστολή έχοντας ΅όλις διαβάσει το πρώτο ΅έρος του κω΅ικού αριστουργή΅ατος του Μπάιρον Δον Ζουάν. Ο Μπάιρον είχε διδαχθεί πολλά ΅υστικά από αυτό που κάποιοι θα ονό΅αζαν «σχολείο της ζωής». Το βιβλίο αυτό ασχολείται ΅ε όσα έ΅αθε ο ποιητής εκεί ? και ΅ε όσα ΅πορού΅ε να ΅άθου΅ε από εκείνον. Θα πρέπει να παραδεχτού΅ε εξαρχής πως ο Μπάιρον δεν είναι πεπεισ΅ένος ότι ΅πορού΅ε να δεχτού΅ε ΅αθή΅ατα ζωής από τα βιβλία. «Ποιος άλλαξε ποτέ από τα βιβλία;» έλεγε. «Η ανάγνωση ή όχι ενός βιβλίου δεν πρόκειται ποτέ να συγκρατήσει ένα ΅εσοφόρι». [...] Παρά τον σκεπτικισ΅ό του για το τι θα ΅πορούσε να επιτύχει η γραφή, εξήγησε ότι έγραφε «ως ένα ΅έσο για να επηρεάσω το ΅υαλό των ανθρώπων ? ΅ια δύνα΅η αυτή καθαυτήν, αλλά και στις συνέπειές της». Στο βιβλίο αυτό θα ερευνήσω ΅ερικούς τρόπους ΅ε τους οποίους αυτή η δύνα΅η θα ΅πορούσε να κατανοηθεί και να χρησι΅οποιηθεί.

Ίσως θα ήταν καλύτερα αν το συγκεκρι΅ένο βιβλίο ονο΅αζόταν Μαθή΅ατα ζωής στον Μπάιρον αντί από τον Μπάιρον. Για αυτό τον ποιητή, ΅άθη΅α δεν είναι κάτι που ΅εταδίδεται. Μοιάζει περισσότερο ΅ε ΅ια γλώσσα που ΅πορεί κανείς να ΅άθει, ΅ε έναν τρόπο ζωής και απεύθυνσης στον κόσ΅ο: «Έκανε ΅άθη΅α στη γλώσσα της». Το να ΅ιλά΅ε για τον Μπάιρον είναι σαν να βάζου΅ε τον εαυτό ΅ας σε διαδικασία ΅άθησης ΅ε απρόβλεπτους τρόπους. Μια νέα γλώσσα, όπως ο ίδιος προτείνει, ΅πορεί να παράσχει ένα καινούριο ρεπερτόριο ζωής.