BookStation

 Ήρωας κανένας δεν γεννιέται. Ήρωας γίνεται από ανάγκη, και το τίμημα είναι πολύ ακριβό.

Χρειάζεται δύναμη, κόπο?

Στο βιβλίο αυτό, που έχει γνωρίσει ήδη τέσσερις Εκδόσεις στο παρελθόν, η Ιωάννα Τσοκοπούλου καταγράφει τις εμπειρίες της από το μεγάλωμα του γιου της Λεωνίδα. «Από σένα θα εξαρτηθεί αν θα πάει καλά» ήταν η φράση του παιδίατρού της στην πρώτη του επίσκεψη, φράση φορτίο, που όχι μόνο τη στοίχειωσε αλλά καθόρισε και τη μετέπειτα διαδρομή της.

Ο Λεωνίδας γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1959 με σύνδρομο Down, σε μια εποχή που οι υποδομές είναι ανύπαρκτες και οι ιατρικές γνώσεις ελλιπείς. Απεγνωσμένοι οι γονείς του αναζητούν τρόπους να βελτιώσουν τη ζωή του παιδιού τους, ενώ προσκρούουν στην αναζήτηση ενός φιλόξενου σχολείου πάνω σε άκαμπτους συλλόγους γονέων που αρνούνται να αυλίζονται εκείνα τα παιδιά με τα υπόλοιπα.

Σε αυτή την εποχή και με αυτές τις συνθήκες, η Ιωάννα παίρνει την πρωτοβουλία και το κάνει σκοπό της ζωής της να δημιουργήσει ένα πρότυπο σχολείο που να μπορεί να παρέχει την «παραπανιστή αγάπη και ειδική στοργή» που χρειάζονται τα παιδιά αυτά στο μεγάλωμά τους. «Μετουσίωσε τη λύση ενός οικογενειακού προβλήματος σε συλλογική, μεγέθυνε τη μητρική αγκαλιά της σε αγκαλιά που αγκάλιασε και αγκαλιάζει δεκάδες παιδιά», γράφει ο Ιάκωβος Καμπανέλλης.

Με λόγο άμεσο, ειλικρινή, που αγγίζει τις βαθύτερες χορδές του αναγνώστη, η Ιωάννα Τσοκοπούλου καταθέτει το βίωμά της εμπνέοντας αισιοδοξία και κουράγιο σε κάθε γονιό, σε κάθε άνθρωπο.

 Έγραψαν για το βιβλίο:

«Μια μαρτυρία που, από τις πρώτες γραμμές, σε καθηλώνει!»

                                             ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 

«Ένα πονεμένο τραγούδι αυτό το βιβλίο, που βγαίνει από τα βάθη της ψυχής μιας μάνας που έτυχε το παιδί της να γεννηθεί διαφορετικό από το πρώτο της, μα και απ? όλα τα παιδιά. Δεν το έκρυψε, όπως δυστυχώς στον τόπο μας γίνεται συχνά, ακόμα και σήμερα. Το έβγαλε στο φως, το φώναξε σε όλους».

ΑΛΚΗ ΖΕΗ

 Έγραψαν για το «Μαργαρίτα»:

«Ο επισκέπτης αισθάνεται πως υπάρχει ακόμα στην εποχή μας και στον τόπο μας ανθρωπιά, απέραντη κατανόηση για τα ανθρώπινα και αισιοδοξία. Ένιωσα να αναβαπτίζομαι και, αν δεν προσέκρουα στη σεμνότητα των στελεχών, θα ήθελα να τους ονομάσω έναν έναν. Θέλω να τους εκφράσω τον θαυμασμό μου και να τους διαβεβαιώσω πως νιώθω μεγάλη τιμή που είμαι συμπολίτης τους».

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ