NEWSLETTER

Συπληρώστε το email σας
για να λάβετε τις προσφορές
και τα νέα της Bookstation

Κατηγορίες / . / Λογοτεχνία / Νεοελληνική λογοτεχνία / Μυθιστόρημα / Ελληνική Πεζογραφία-3 / Ελληνική Πεζογραφία-4 / Μια πόλη σαν όνειρο

SΜΑSΗ CUΤ ΡΒ

Μια πόλη σαν όνειρο
Ροής Νίκος

Εκδόσεις
Λιβάνη

ISBN: 978-960-14-3666-1
Σελίδες: 464
Σχήμα: 14 x 21 cm
Εξώφυλλο: χαρτόδετο
Ημερομηνία έκδοσης: 2021

Τιμή | 15,3 €

προσθήκη στο καλάθι

 Ένας νέος άνθρωπος, στην αρχή της μεταπολίτευσης, αποφασίζει να σπουδάσει εκτός Ελλάδας, χωρίς να είναι προετοιμασμένος πνευματικά και μαθησιακά, χωρίς οικονομικές δυνατότητες και σε ηλικία που άλλοι βρίσκονται στο τέλος των σπουδών τους.

Οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, η διαφορετική νοοτροπία των κατοίκων του τόπου διαμονής, ο νέος τρόπος ζωής, αντί να τον αποθαρρύνουν, από την πρώτη μέρα γίνονται όχη‘α εσωτερικών αλλαγών, νέων γνώσεων και βίαιων προσαρ‘ογών στα δεδομένα της πόλης και μια ονειρική περιπλάνηση στην ίδια την πόλη και τους κατοίκους της.
 
Γίνεται μάρτυρας μιας κοινωνικής και οικονομικής μετάλλαξης που συγκλονίζει όλο το πολιτικό οικοδόμημα της Ιταλίας. Παράλληλα εισβάλλει στη ζωή του η απλόχερη φιλία των κατοίκων της πόλης, που την αποδέχεται σαν την κορυφαία πράξη της παραμονής του, μαθαίνοντας πώς είναι η συνύπαρξη διαφορετικών ανθρώπων σε μια κοινή πορεία ζωής.
 
Βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Θηλυκό, ως ερωμένη, ως φίλη, ως ανεκπλήρωτη επιθυμία, ως μάνα, ως αιώνιο αντίπαλο. Ανακαλύπτει έναν νέο κόσμο σε ό,τι βλέπει, ό,τι ακούει, ό,τι τρώει και ό,τι πίνει, απορροφώντας και αφομοιώνοντας τις νέες επιρροές. Τέλος, φεύγει από την πόλη, όπως είχε αποφασίσει εξαρχής, αναγνωρίζοντας τη μοναδικότητα των στιγμών που έζησε. 
 
Ποιος ονειρεύτηκε κόκκινα άγρια άλογα σε γαλάζιο λιβάδι να τρέχουν αράθυμα, να 'ναι μόνος σε γέφυρα πλοίου, με μαύρη θάλασσα να τον κυκλώνει από παντού; 
Ένα τεράστιο πλήθος αγριεμένων ανθρώπων να κάνουν επίθεση σε χειμερινά ανάκτορα, μια μαρμάρινη πλατεία γεμάτη άσπρα αγάλματα και στη μέση ορχήστρα πολύχρωμη να παίζει ταγκό και βαλς; 
Ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, τα βράδια, όταν διαβαίνω με τα όνειρα την  πόλη, δεν περπατώ, αλλά πετώ.