BookStation

Στα δικαστήρια της αρχαίας Αθήνας - από την Ηλιαία, το κορυφαίο λαϊκό δικαστήριο, έως τα εξειδικευμένα Φονικά Δικαστήρια - κάθε πολίτης είχε το δικαίωμα και το καθήκον να καταγγείλει οποιαδήποτε παρανομία. Μέσα από τις διαδικασίες του δημοκρατικού πολιτεύματος, ο ίδιος αυτός απλός Αθηναίος είχε την ευκαιρία την επόμενη κιόλας μέρα να κληρωθεί δικαστής και να ζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία, κρίνοντας τις υποθέσεις των συμπολιτών του με βάση τους νόμους και τη συνείδησή του. Το έργο μελετά τον μηχανισμό επίλυσης των επίδικων διαφορών στην Αθήνα των κλασικών χρόνων, την εποχή που μεσουράνησαν οι μεγάλοι ρήτορες (Λυσίας, Δημοσθένης) και οι κορυφαίοι φιλόσοφοι (Πλάτων, Αριστοτέλης). Αν και η σύγχρονη νομική επιστήμη προσεγγίζει αυτά τα ζητήματα μέσα από αυστηρά διαχωρισμένες δικονομίες (πολιτική και ποινική), το αθηναϊκό δίκαιο λειτουργούσε χωρίς την απόλυτη σύγχρονη διάκριση μεταξύ «αστικού» και «ποινικού», ούτε είχε αποκρυσταλλωθεί η έννοια του «δημοσίου» ή «ιδιωτικού» δικαίου. Το βιβλίο αποτελεί έναν πολύτιμο οδηγό για νομικούς, δικαστές, δικηγόρους, ιστορικούς και ερευνητές, καθώς και για φοιτητές Νομικής που διδάσκονται την Ιστορία του Δικαίου, προσφέροντας παράλληλα μια γοητευτική ανάγνωση για κάθε λάτρη της αρχαίας.

Πηγή:εκδ.Νομική Βιβλιοθήκη