BookStation

 Το βιβλίο είναι αυτοβιογραφικό. Τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν σε διάστημα δέκα περίπου χρόνων, και παρουσιάζονται «συμπυκνωμένα». Είναι σαν να τραβάω «φωτογραφίες» στα σημαντικά γεγονότα μόνο, να τα βάζω σε κάποια χρονική σειρά και να σας τα παρουσιάζω με μια κάπως χαλαρή σύνδεση μεταξύ τους. Έτσι αποκτάτε μια συνολική ματιά της ιστορίας και εμβαθύνετε σε επιμέρους ιστορίες. . . Στο έκτο μέρος του βιβλίου που είναι και το τελευταίο, επιχειρώ μια κριτική ματιά των διαφόρων απόψεων που κυκλοφορούν στη θρησκευτική αγορά του εικοστού αιώνα. . . Όπως γνωρίζετε, ζούμε στην εποχή της διαφήμισης και όχι της ποιότητας των προϊόντων. Εγώ προσπαθώ να λειτουργήσω ως σκεπτόμενος άνθρωπος απέναντι στα θρησκευτικά προϊόντα, οπωσδήποτε όμως σκέφτομαι κάτω από το φως των εμπειριών που έζησα (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ).....

Δεν ήθελα να εξαπατηθώ για μια ακόμη φορά στη ζωή μου. Παρ όλα τα θαυμαστά γεγονότα που είχα δει από τον π. Παΐσιο... τον αμφισβητούσα. Δεν πίστευα τις εξηγήσεις που έδινε. Μπορεί αυτός να το βλέπει έτσι, η πραγματικότητα όμως να τον ξεπερνά. Μπορεί να κατέχει ένα τμήμα της αλήθειας, μπορεί κάποια άλλα τμήματα της αλήθειας να υπάρχουν και σ άλλα συστήματα σκέψης και σ άλλες θρησκείες. Μπορεί να είμαι τώρα επηρεασμένος από την έντονη προσωπικότητά του, από το περιβάλλον του Αγίου Όρους. Αν απομακρυνθώ, αν πάρω κάποια απόσταση ίσως δω διαφορετικά τα πράγματα.
Αποφάσισα λοιπόν να δώσω ίσες ευκαιρίες και στους Ινδουιστές γιόγκι. Τους γνώριζα βέβαια πριν γνωρίσω τον π. Παΐσιο, αλλά ποτέ δεν είχα πάει στην Ινδία, στο κέντρο τους, στην καρδιά τους. Αποφάσισα λοιπόν να ανοίξω την ψυχή μου και σε αυτούς, όσο την είχα ανοίξει στον γέροντα. Αποφάσισα να πάω να ζήσω μαζί τους, να ζυμωθώ μαζί τους, όπως είχα κάνει και με τους ορθόδοξους μοναχούς. [...] Έτσι βρέβηκα στην Ινδία και έζησα για μήνες μέσα στα άσραμ μαζί με τους Σουάμι και τους γκουρού.
Απόκτησα εμπειρίες και από τους δύο χώρους. Πάλεψαν μέσα στην ψυχή μου. Μπόρεσα να συγκρίνω την ποιότητα και την προέλευσή τους.
Ήταν χωρίς κίνδυνο αυτή μου η στάση; Όχι, κινδύνεψα πολύ. Δεν τα έβγαλα πέρα με τις δικές μου δυνάμεις. Βοηθήθηκα ή καλύτερα σώθηκα χάρη στις επεμβάσεις του Θεού που έλυνε πολλά πρακτικά καθημερινά προβλήματα, πέρα από τα πνευματικά.
Αν δε βοηθούσε ο Θεός, θα είχα καταστραφεί ολοκληρωτικά.