BookStation

Τὸ πρῶτο σου χρέος, ἐχτελῶντας τὴ θητεία σου στὴ ράτσα, εἶναι νὰ νιώσεις μέσα σου ὅλους τοὺς προγόνους. Τὸ δεύ τερο, νὰ φωτίσεις τὴν ὁρμή τους καὶ νὰ συνεχίσεις τὸ ἔργο τους. Τὸ τρίτο σου χρέος, νὰ παραδώσεις στὸ παιδί σου τὴ μεγάλη ἐντολὴ νὰ σὲ ξεπεράσει. Δὲ μιλᾶς ἐσύ. Μήτε εἶναι ἡ ράτσα μονάχα μέσα σου ποὺ φωνάζει ? μέσα σου οἱ ἀρίφνητες γενεὲς τῶν ἀνθρώπων, ἄσπροι, κίτρινοι, μαῦροι, χιμοῦν καὶ φωνάζουν. Λευτερώσου κι ἀπὸ τὴ ράτσα, πολέμα νὰ ζήσεις ὅλο τὸν ἀγωνιζόμενο ἄνθρωπο. Κοίτα τον πῶς ξεμασκάλισε ἀπὸ τὰ ζῶα, πῶς μάχεται νὰ σταθεῖ ὄρθιος, νὰ ρυθμίσει τὶς ἄναρ θρες κραυγές, νὰ συντηρήσει τὴ φλόγα ἀνάμεσα στὶς πυρο στιές, νὰ συντηρήσει τὸ νοῦ ἀνάμεσα στὰ κόκαλα τῆς κε φαλῆς του. Ἔλεος νὰ σὲ κυριέψει γιὰ τὸ πλάσμα τοῦτο ποὺ ξεκόρμι σε ἕνα πρωὶ ἀπὸ τοὺς πιθήκους, γυμνό, ἀνυπεράσπιστο, χωρὶς κέρατα καὶ δόντια, μονάχα μὲ μιὰ σπίθα φωτιὰ στὸ μαλακό του καύκαλο. Δὲν ξέρει ἀπό ποῦ ἔρχεται καὶ κατὰ ποῦ πάει. Μὰ θέλει, ἀγαπῶντας, δουλεύοντας, σκοτώνοντας, νὰ κυριέψει τὴ γῆς

Πηγή:δελτίο τύπου Βασίλης Κ. Αναστασόπουλος